من قبل بیرون اومدن از ایران در تلویزیون با اینکه کارگردان وتهیه کننده رسمی بودم اما هفت سال شده بود که در تلویزیون و سینما ممنوع کار بودم از بیکاری داشتم دق می کردم اومدم تاتری کار کنم دوستی متن خوبی که ترجمه شده از تنسی ویلیامز رو تصویب کرده بود که کار کنه اما اون دوست گفت تو بیا تو کار کن گفتم باشه رفتیم تمرین کردیم و کار خوبی آماده شد روز بازبینی سه نفر برای باز بینی اجرا تاتر من امدند و تاتر را دیدند ولی اجرا را ممنوع کردند و کار تصویب نشد . زنده یاد آقای اسماعیل شنگله و سعید کشن فلاح و یکی دیگه داور دیدن کار بودند با آقای شنگله در تلویزیون همکار بودیم .گذشت تا مدتی بعد در محله مون نزدیک خونه استاد شنگله همسایه من بود در مجتمع تلویزیون تو شهرک غرب آقای شنگله رو اتفاقی دیدم گفتم استاد چرا کار من رد شد کار اجرای بدی نبود استاد شنگله دست گذاشت روی شانه من گفت مجید کارت عالی بود بخاطر شخص خودت کار رد شد نه بخاطر اجرا همه هم گفتند البته من بهت نظر مثبت دادم اون دو نفر دیگه نظر منفی و کارت رد شد خودت مورد قبول نبودی نه کارت، حسین پاک دل هم از کسانی بود که مخالف بوده و گفته بود قدیمی های مسله دار دیگه کار نکنند گفتم من خودم میدونستم رد میشه ولی همیشه تلاش خودمو می کنم استاد شنگله مردی بزرگ بود . یادش گرامی .
Showing posts with label بنیانگذاران دانشگده دراماتیک. Show all posts
Showing posts with label بنیانگذاران دانشگده دراماتیک. Show all posts
7/24/22
3/05/15
دکتر مهدی فروغ، بنیانگذار دانشکده ما، چه کسی بود؟
دکتر مهدی فروغ در ۱۳ نوامبر ۱۹۱۱ در محله «دالباتی» اصفهان متولد شد. او پنجساله بود که پدرش درگذشت و مادرِ قوی و مهربانش، خود را وقفِ پرورش او کرد.
او تحصیلات ابتدایی خود را در مدارس اصفهان (از جمله مدارس تازهتأسیس آن زمان) گذراند و تحصیلات متوسطه را در اصفهان و شیراز ادامه داد؛ سپس راهی تهران شد و در «هنرکده عالی هنرهای نمایشی» ثبتنام کرد. او بلافاصله پس از ورود، به ریاست «انجمن تئاتر و موسیقی» این هنرکده برگزیده شد...
دکتر عیسی صدیق در شرححال خود مینویسد: «در انجمن تئاتر و موسیقی هنرکده عالی هنرهای نمایشی، شماری از دانشجویان استعدادها و قریحه ویژه خود را به نمایش گذاشتند و در میان آنان، کسانی همچون روحالله خالقی، برکشلی، مفتاح و مهدی فروغ به چهرههای اثرگذار در عرصه موسیقی و تئاتر بدل شدند.»
مهدی فروغ پس از پایان تحصیلات در هنرکده عالی موسیقی، در اوایل سال ۱۹۳۸ راهی انگلستان شد و به «آکادمی سلطنتی هنرهای دراماتیک» (RADA) پیوست؛ او در آنجا به عنوان بهترین شمشیرباز سالِ آکادمی انتخاب شد و جوایزی دریافت کرد.
او پس از دریافت مدرک خود، در اواخر سال ۱۹۴۵ به ایران بازگشت. در شرایط نامساعدِ پس از جنگ جهانی دوم — که ایران دچار آشفتگیهای اجتماعی، اقتصادی، فرهنگی و آموزشی بود — تدریس مباحث «فرم و زیباییشناسی در موسیقی» را در «هنرستان عالی موسیقی» آغاز کرد.
در تابستان سال بعد، او با «فخرالزمان دولتآبادی» ازدواج کرد؛ بانویی که نخستین زن ایرانی بود که همزمان با دوران تحصیل خود، در هنرستانهای موسیقی بلژیک به تدریس موسیقی غربی میپرداخت.
در سال ۱۹۴۰، او به همراه خانوادهاش به آمریکا رفت و در دانشگاه کلمبیا به تحصیل در رشتههای ادبیات، نمایشنامهنویسی و طراحی صحنه پرداخت. در سال ۱۹۵۶ به ایران بازگشت و ضمن تأسیس «گروه هنرهای دراماتیک» و سپس «دانشکده هنرهای دراماتیک»، دو کتابخانه فرهنگی مهم را نیز بنیان نهاد. او از سال ۱۹۶۲ تا ۱۹۷۵، ریاست گروه و دانشکده هنرهای دراماتیک را بر عهده داشت. او سالهای متمادی به تدریس تاریخ ادبیات، موسیقی کلاسیک، زیباییشناسی در موسیقی کلاسیک، نقد و مطالعهٔ هنر و ادبیات نمایشی، فن بیان و نمایشنامهنویسی، کارگردانی و آواشناسی، و تاریخ تئاتر جهان پرداخت.
Subscribe to:
Posts (Atom)




